Perfectionisme en prestatiedruk: hoe dit samenhangt met alleen geboren meerling zijn

Pas vorig jaar ontdekte ik dat ik een alleen geboren tweeling ben. Die ontdekking voelde als een ontbrekend puzzelstukje dat eindelijk op zijn plaats viel.

Mijn hele leven had ik een gevoel van onrust. Alsof ik altijd op zoek was naar iets wat ik niet kon benoemen. Een diep gemis dat ik niet begreep. Ik dacht jarenlang dat de verklaring lag in gebeurtenissen na mijn geboorte. Pas veel later ontdekte ik dat er nóg een laag onder zat: het verlies van mijn tweelingzusje tijdens de zwangerschap.

Ontbrekend puzzelstukje

Die ontdekking bracht veel herkenning, verdriet en uiteindelijk ook rust. Door familieopstellingen, ademwerk, gesprekken met therapeuten en mijn eigen innerlijke proces kreeg dit verlies een plek. Ik ontdekte hoe dit gemis op subtiele wijze had meegespeeld in mijn leven, in mijn relaties en in de manier waarop ik met verbinding en afscheid omging.

Vandaag de dag ervaar ik vooral vrede. Het gemis is onderdeel van mijn levensverhaal geworden, zonder dat het mijn leven nog bepaalt.

Herkenning

Inmiddels herken ik soms ook iets van dit verhaal bij anderen. Niet iedere alleen geboren meerling ervaart dezelfde klachten of emoties. Sommigen herkennen zich er direct in, anderen nauwelijks. Net als ieder mens is ook ieder verhaal uniek.